Di ko alam kung anong maramdaman, dapat ba akong mabahala o maghintay na lang sa maaaring mangyari. E kasi naman dati-rati okay naman e, andun pa ang communication. nagcha-chat, tweet tweetan, at text. pero biglang wala na siyang cellphone, tapos minemessage ko sa facebook di na nagrereply, tapos sa twitter naman panay reply ko sa mga tweets niya pero hanggang favorite na lang ang natatanggap ko sa mga replies ko sa kanya. Dapat na nga ba akong huminto? o dapat bang magpatuloy pa ako upang patunayan sa kanya na seryoso ako sa kanya. ay putik naman kasi e, hindi ko pa nga nasasabi sa kanya ang nararamdaman ko biglang ganito na.

Ugh. Oh come on! I hate this feeling! I don’t want to be like this! It makes me sick! It let me feels like a low profile bitch! It feels like i’m a.. ugh! I just really don’t know.. how i wish that i was born like everyone loves me, want to be with me, like me, and.. ugh! Just fuck it! 

kagabi matapos kung pasakayin sa tricycle sina Sophia at Geia galing SM naglakad na ako papasok ng aming street. habang naglalakad nagdarasal ako ulit na sana wag na muli akong habulin nung mga aso malapit sa amin. pero di talaga ako mapalad kagabi dahil nang mageye-to-eye  kami nung aso bigla na lang siyang napatahol at tumakbo patungo sa direksyuon ako. ako naman grabe na ang kaba at nerbyos — e pano naman kasi isang venti ng hot caramel macchiatto ang nainom ko na nakadagdag pa ng nerbyos ko at para bang high na ako kagabi — tapos sumunod naman yung limang aso na tahol ng tahol sa akin. tapos yung dalawang lalake na andun sa harap ko tinitignan lang ako, tapos ako naman sobrang effort lang sa pagsabi ng “sho! sho!” yun kasi ang sabi ni lola wag nang tumakbo mag-sho sho  na lang raw, e kaso parang di effective pero sige pa rin ako at ang lakas lang ng boses ko hanggang sa nawala na sila at tinigilan na ako. tapos kinausap ko yung dalawang lalake at pinaratangan pa ako na baka raw kumakain ako ng aso and i was like e balot nga di ako kumakain, aso pa kaya? so ayon, ewan ko ba kung bakit tahol na ng tahol sa akin yung mga aso sa akin this time. 

naka-sync kasi lahat ng mga tumblr post ko sa twitter. LOL kakapagod rin kasi magtwitter e. LOL

tangena, ngayon ko lang ginawa ‘to kaya hindi ako basta-bastang susuko. pero kelangan ko pa ng mas marami pang positive energy to have the strength to fight for it. hayy why do i have to experience this? why do i need to be on this stage where i’m feeling so rejected or neglected by that person? oh why? why?

Nang makita ko na yun nabuhayan ako ng loob at nagkaroon ng kumpiyansa na wag sumuko.

The latest from Justin Cayanan (@stinrob). HANDSOME!. RP

follow niyo birdie ko. ahahahaha